“‘อย่าตาย’ เป็นเงามืดที่ลึกกว่าของความปรารถนาที่จะมีอายุยืนยาว ซึ่งเป็นคำอธิบายที่แม่นยำกว่าว่ามนุษย์คิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ใช่ว่าเราพยายามที่จะมีชีวิตอยู่ให้นานขึ้น เราแค่พยายามที่จะไม่ตาย และมีพลวัตระยะสั้นและระยะยาวที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ซึ่งค่อนข้างน่ารังเกียจกว่า เพราะความตายเป็นหัวข้อที่น่ารังเกียจเมื่อเทียบกับการมีชีวิตอยู่ให้นานขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพเป็นอย่างมาก” - เจเรมี อู
“ความจริงที่น่าอึดอัดใจก็คือ ปัญญาประดิษฐ์ไม่จำเป็นต้องบรรลุถึงระดับ AGI หรือปัญญาประดิษฐ์ที่สมบูรณ์แบบเพื่อสร้างความเห็นอกเห็นใจ แม้ว่า AI จะไม่ใช่มนุษย์อย่างแท้จริงในแง่ที่ว่ามันไม่มีประกายแห่งจิตสำนึกที่แท้จริง แต่ AI ในปัจจุบันที่ปราศจากข้อจำกัดนั้น ก็จะอ้างว่าตัวเองเป็นมนุษย์อย่างมีความสุข และมนุษย์ก็จะมีความเห็นอกเห็นใจและสงสารที่จะปฏิบัติต่อพวกมันเหมือนมนุษย์คนอื่นๆ โมเดลโอเพนซอร์สและโมเดลส่วนตัวจำนวนมากได้ลบข้อจำกัดเหล่านี้ออกไป ทำให้ AI อ้างว่าเป็นแบบจำลองหรืออวตารของบุคคลในอดีต ดารา หรือบุคคลที่มีชื่อเสียง ในฐานะสัตว์สังคม มนุษย์ได้เริ่มเห็นอกเห็นใจสิ่งมีชีวิต AI เหล่านี้แล้ว โดยปฏิบัติต่อพวกมันเหมือนมนุษย์คนอื่นๆ” - เจเรมี อู
"มีคนเพียงไม่กี่คนในโลกที่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างภาพจำลองที่มีความสมจริงสูงของตัวฉันกับตัวฉันจริงๆ ได้ ข้อจำกัดแรกคือแบบจำลองเหล่านั้นไม่ได้เข้าถึงข้อมูลส่วนตัวและข้อมูลนอกกล้อง และมักจะไม่ได้รับความยินยอม แต่ลองจินตนาการดูว่าถ้าสิ่งนี้เปลี่ยนไป เมื่อเราใช้ชีวิตแบบดิจิทัลมากขึ้น และญาติสนิทของเรามีอำนาจในการตัดสินใจ เราอาจเลือกสิ่งนี้เพราะเราต้องการมีอายุยืนยาวขึ้น แบบจำลอง AI เหล่านี้ที่สร้างขึ้นมาเรื่อยๆ ด้วยข้อมูลการฝึกฝนจำนวนมาก จะสามารถซิงโครไนซ์กับความสมจริงของภาพจำลอง ทำให้แทบแยกไม่ออกจากการเป็นคนจริงๆ" - เจเรมี อู
ในเอพิโซดนี้ เจเรมี อู จะพูดถึงเรื่องอมตะดิจิทัล - ความกลัวความตาย อายุยืนยาวของมนุษย์ และสายพันธุ์โฮโม ดิจิทาลิส
คำสำคัญ: มนุษย์อมตะดิจิทัล, ความกลัวความตาย, อายุยืนยาวของมนุษย์, สายพันธุ์โฮโม ดิจิทาลิส, บริษัทร่วมทุน, ผู้ก่อตั้งบริษัทแม่, ภาวะผู้นำทางความคิด
